24 lipca 2025 r. o godz. 01:28:24 stacje bolidowe sieci Skytinel, zarejestrowały wyjątkowo jasny bolid nad zachodnią Polską, któremu towarzyszyły gromy dźwiękowe. Spadek jak nic…
Wyobraź sobie: jedna z tych niepozornych skał dryfujących gdzieś między Marsem a Jowiszem postanowiła zrobić grand entrance. Obiekt ten – średniej wielkości, bo ważący około 50 kg – wykręcał swoje trzyletnie śmiganie wokół Słońca, po umiarkowanie eliptycznej orbicie nachylonej pod kątem 66° względem ekliptyki. I w końcu zdecydował…
W nocy ze środy na czwartek, 23/24 lipca 2025 roku, tuż przed godziną 01:30 czasu środkowoeuropejskiego letniego, bardzo jasna kula ognia pojawiła się na nocnym niebie nad zachodnią Polską. Według relacji niektórych świadków, kula ognia na krótko oświetliła cały nocny krajobraz podczas ciemnej, bezksiężycowej nocy.
Bolid został zarejestrowany przez kamery co najmniej dwóch sieci – polskiej (Skytinel) oraz czeskiej sieci bolidowej. Kosmiczna skała wpadła w atmosferę z prędkością 22 km/s i zaczęła błyszczeć jak błyskawica w slow-motion. Teatr świateł trwał zaledwie 4,2 sekundy, ale niektórzy i tak zapamiętali ją jak kinowy hit! Wysokość startu? Około 95 km nad ziemią. Świetlny ślad ciągnął się przez 79 km, a zjawisko zakończyło się na wysokości ok. 25 km nad powierzchnią Ziemi.
Niestety, meteoroid nie był hardcore’owym twardzielem. Delikatny lub mocno spękany, uległ licznym fragmentacjom, więc większość piękna została rozegrana w powietrzu. Na powierzchnię mogły spaść niewielkie fragmenty o łącznej masie do 1 kg.
Obiekt analizowały dokładnie dwie ekipy Super Kosmicznych Specjalistów: Skytinel i Europejska Bolidowa Sieć z Czech (Ondřejov). Kamery fotograficzne, videokamery i radiometry wyłapujące błysk. Dzięki temu dokładnie odtworzono tor lotu meteoroidu i jego trajektorię przed wejściem w atmosferę, poznano strukturę kosmicznej skały, pochodzenie, a nawet hipotetyczne miejsce możliwego spadku meteorytów.
Obszar spadku został wyznaczony przez Gábora Kővágó i Mateusza Żmiję (Skytinel). Według obliczeń, fragmenty meteorytu mogą znajdować się w rejonie miejscowości Biskupice (masa główna) i Morownica (drobne okazy). Ze względu na charakter fragmentacji w atmosferze, warto skoncentrować się na poszukiwaniu zwłaszcza małych okazów.
Bolid zarejestrowały stacje: SN04 (Łukasz Smuła, Opole), SN05 (Dariusz Wiosna, Jasień), SN07 (Mateusz Roman, Bodzentyn), SN10 (Tomasz Jakubowski, Wrocław), SN11 (Witold Hanak, Wrocław), SN12 (Koluszkowska Stacja Kosmiczna), SN23 (Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza, Polanka Wielka), SN33 (Stacja Bolidowa Kozienice), SN37 (Ireneusz Kobus/Maciej Kwiatkowski), SN38 (Paweł Zaręba, Chrzanów Mały).
Źródło: Skytinel – Mateusz Żmija